Co to jest tenis stołowy?

Tenis stołowy, ping-pong, gra sportowa, polegająca na przebijaniu rakietką piłeczki celuloidowej ponad siatką z powierzchni własnego pola na pole przeciwnika, w sposób utrudniający mu odebranie piłki. Na każdym z dwóch pól stołu ping-pongowego piłka musi się odbić 1 raz.

W grze uczestniczą dwie (gra pojedyncza) lub cztery osoby (gra podwójna albo mieszana). Seta gra się do 11 punktów, zwycięzca musi osiągnąć minimum dwa punkty przewagi (np. 12:10, 13:11), mecz toczy się do 3 wygranych setów. Zawody odbywają się na stole o wymiarach 152,5 x 274 cm i wysokości 76 cm. W poprzek stołu rozpięta jest siatka o wysokości 15,25 cm. Celuloidowa piłeczka ma masę 2,7 g i średnicę 40 mm.

Z polskich zawodników największe sukcesy odnosili A. Ehrlich (przed wojną) oraz D. Calińska, Z. Caliński, J. Kusiński, P. Noworyta, L. Kucharski, A. Grubba, L. Błaszczyk T. Krzeszewski. Tenis stołowy wywodzi się z tenisa ziemnego.

Pierwsze przepisy tenisa stołowego ustanowiono w Anglii w 1884, ale gra istniała znacznie wcześniej. Już w latach 80. XVIII w. angielscy oficerowie i handlowcy wracający z Chin demonstrowali grę polegającą na odbijaniu gumowej piłki drewnianą rakietką na dwóch złączonych stołach.